El secreto de la luz...

Onze eerste dagen in Peru zitten erop. Ondertussen hebben we al heel wat meegemaakt, al heel wat nieuwe dingen leren kennen en al heel wat indrukken opgedaan!

Het begon allemaal met onze vliegtuigreis. Net voor het vliegtuig opsteeg richting Madrid kregen we een telefoontje dat onze bagage niet mee was en dus later zou aankomen in Lima. Een beetje bezorgd stapten we in Madrid op ons 2e vliegtuig richting Lima. Daar zaten we eerst niet naast elkaar, maar dankzij onze vrouwelijke charmes zijn we uiteindelijk toch in 2 zeteltjes naast elkaar beland! Nu waren we volledig klaar om op te stijgen! Maar daar dacht een andere passagier duidelijk anders over… Zij besloot om, net voor we opstegen, flauw te vallen in het vliegtuig. Er werd gevraagd of er een dokter aan boord was. Die was er! Maar blijkbaar was dit niet voldoende, want er werden ambulanciers bijgehaald. Na 45 min voelde de vrouw zich beter en konden we opstijgen. 12u in de lucht hangen is echt wel lang, gelukkig waren er films en behoorlijk lekker eten aan boord!

Veilig aangekomen in Lima! Als bij wonder zagen we toch al onze valiezen over de band glijden! Een vreugdekreet was hier zeker op zijn plaats! Nu konden we met een gerust hart onze taxichauffeur Harold opzoeken. Wat een rit! Hier in Peru gelden duidelijk geen verkeersregels. Of je nu links of rechts inhaalt, of je nu met 5 of met 10 in een auto zit, of het verkeerslicht op groen staat of niet, of er nu voetgangers oversteken of niet,…het maakt allemaal niks uit. Gewoon rijden maar! En op tijd en stond gebruik maken van de toeter! Toch zijn we veilig aangekomen in onze Bed & Breakfast ‘Casa Ana’. Hier werden we hartelijk ontvangen door Hein, een Nederlander. Hij kon ons heel wat tips geven over Lima. Vermoeid kropen we in ons bed, zodat we de volgende ochtend Lima konden verkennen. Het oude stadsgedeelte van Lima is best wel mooi, maar verschrikkelijk druk. We voelden er ons ook niet echt veilig. Er was een optocht aan de gang (we weten niet om welke reden) met opvallende verklede Peruanen en dans en muziek. Best wel mooi om te zien! We werden er ook 3 keer op de foto gevraagd, vreemdelingen zijn hier duidelijk een attractie! Door de warmte en de drukte en de zere voeten van Sigrid, besloten we om terug te keren naar Casa Ana. Later namen we de bus naar Trujillo. Deze 9 uur durende rit verliep enorm goed.

In Trujillo bracht een taxi ons naar Huanchaco. Spannend! Eenmaal aangekomen in het vrijwilligershuis werden we hartelijk ontvangen door Najin, de manager van Otra Cosa. Ze toonde ons het huis. We hebben echt alles wat we nodig hebben. Later nam Dorien (een Belgische vrijwilligster) ons mee om Huanchaco te verkennen. Het is een gezellig dorpje, verrassend toeristisch en ‘verwesterd’ eigenlijk. Er heerst een echte zee-cultuur, de mensen leven hier echt aan het strand. Ook zijn er heel wat winkeltjes waar ze echt alles verkopen. We hebben het dus echt getroffen! Onze namen bezorgen hier wel de nodige hilariteit. ‘Loes’ lukt perfect, want zij gebruiken hier de naam ‘Luz’ die op dezelfde manier wordt uitgesproken. ‘Sigrid’ daarentegen wordt meestal uitgesproken als ‘secret’. We werden hier zelfs al ‘El secreto de la luz’ genoemd :-)

Vandaag hebben we voor het eerst ons schooltje bezocht. Bewonderenswaardig hoeveel werk daar al werd in gestoken! Echt geweldig! De vrijwilligers daar zijn enorm vriendelijk en ook de priester die alles coördineert was superlief! Veel kindjes hebben we nog niet gezien, aangezien het nu nog zomervakantie is. Wij gaan van deze periode gebruik maken om ons Spaans nog wat bij te schaven, want het is hier echt noodzakelijk om toch een zeker niveau van Spaans te hebben. We zullen ook af en toe al wat gaan helpen in het schooltje, om alles klaar te maken voor het nieuwe schooljaar. Vanaf maart begint de school opnieuw en dan kan het echte werk beginnen!

We zouden nog veel meer kunnen vertellen, maar jullie horen ons later nog wel! En ohja, het is hier 28° overdag ;-)

Groetjes,
Sigrid & Loes